آقای محمود احمدی نژاد!

می گویند در روزگار قدیم که دستگاههای ماشین حروفچینی فلزی بود، حروف م. و ل. در روسیه کمونیستی معمولا زودتر از سایر حروف سائیده می شد، علتش این بود که نوشتن واژه مارکسیسم لنینیسم(م.ل.) آنقدر رایج بود که دولت و نویسندگان و مخالفان از حروف م.ل. به جای واژه مارکسیسم لنینیسم استفاده می کردند و کثرت استعمال م.ل. باعث خرابی ماشین های تحریری می شد که دائما این واژه منحوس را تکرار می کردند. می گویم واژه منحوس و این ناشی از هیستری ضد چپ من نیست، چون من به سوسیال دموکراسی اعتقاد دارم و آنچه مرا به خشم می آورد، سویه دیکتاتوری لنینیستی است، نه سویه سوسیالیستی. مردم شوروی هرچه بدبختی می کشیدند از همین میم و لام بود، از آن فقر ملی که همه جا بود تا آن نکبت سازمان امنیت کمونیستی تا آن حزب لعنتی کمونیست شوروی تا آن ارتش سرخ لعنتی و به همین دلیل بود که میم و لام برای بخش وسیعی از مردم نفرت انگیز بود.

وقتی چهار سال قبل شروع کردم به طنزنوشتن درباره تو، دائما مجبور بودم کلمه احمدی نژاد را تکرار کنم، به همین دلیل ناخودآگاه تو را خلاصه کردم. وقتی می نوشتم ا.ن. همه می فهمیدند که منظور توئی کعبه و بتخانه بهانه است، اما در این میان برخی خرده گرفتند که چرا به او توهین می کنی؟ نوشتم کوتوله سیاسی، بعضی از دوستان خوشبین نوشتند چرا از قدش ایراد می گیری؟
بالاخره من و خوانندگان مودب به همان واژه ها قناعت کردیم و در این حد چهار سال را گذراندیم، اما حالا جالب است. همان مودب ترین ها چنان از تو خشمگین و عصبانی اند که با ا.ن. هم رضایت نمی دهند و در بهترین حالت مشنگ خطابت می کنند. سابقه ندارد این حجم صمیمانه جوک ساختن و شعارهای مفرح توهین آمیز به مثلا رئیس جمهور یک کشور که مردم در خیابان و بیابان و کوچه و داخل و خارج نثار یک مقام رسمی کنند. خودت فکر کردی که چه شده است که این ملت اینقدر از تو عصبانی و خشمگین هستند؟ فکر کرده ای چرا این مردمی که اگر یک ماشین نیروی انتظامی می دیدند، همه از ترس فرار می کردند، اینقدر عصبانی و پرانگیزه اند که حتی وقتی می دانند دستور تیر صادر شده، سه میلون نفرشان در تهران به خیابان می آیند و بعد از کشته شدن 360 نفر و زندانی شدن دو هزار نفر و کتک خوردن دهها هزار نفر از مردم کشور، حاضرند با همان انگیزه ای که در مقابل دشمنی مثل صدام حسین جنگیدند، در مقابل تو و دولت ات بایستند و تا ته دعوا بروند؟

می دانی چنین انرژی و انگیزه ای در ایران بی سابقه است؟ یک کودتای 28 مرداد شد، ساعت نه صبح کودتا کردند، یک روز بعد تمام شد. نه تعداد کشته ها به اندازه حالا بود، نه شعبان بی مخ ها و فاطمه اره هایی که طرفداران مصدق را می زدند، به اندازه شعبان بی مخ های تو و نیروی انتظامی و پلیس ضد شورش بودند. حتی کودتای رضا شاه هم یک روز با مقاومت روبرو نشد. صد تا را گرفتند و تمام شد. نه چنین بیرحمی کردند و نه مردم عین خیال شان بود. بگذار برایت بگویم که حتی در روز سی خرداد هم رجوی خائن وقتی فاز نظامی را اعلام کرد، هوادارانش یک هفته هم نتوانستند مقاومت کنند و اصلا قضیه یک موج عمیق اجتماعی نبود. تو چه کردی که این ملت حاضر نیست به هیچ قیمتی باور کند که چهار سال باید وجود تو را تحمل کند؟

آقای خامنه ای گفته بود که جنبش سبز کاریکاتور انقلاب است، به نظرم ایشان چون کسی جرات ندارد کاریکاتورشان را بکشد، مدتی است کاریکاتور ندیده، یا انقلاب را فراموش کرده یا نمی داند کاریکاتور چیست. من هر دو را خوب می شناسم، اولا که متاسفانه از مرداد 1356 که انقلابیون به سیب زمینی می گفتند ” دیب دمینی” من نوزده ساله وسط خیابان های شهر ولو بودم و درگیر انقلاب و ثانیا مهم ترین کار تحقیقی زندگی ام در مورد انقلاب ایران است. باور کن اگر این انرژی که جنبش سبز علیه تو و حامیانت دارند، در مردم انقلابی سال 1357 بود، انقلابی که دی ماه 56 جدی شده بود، تا خرداد 57 کلک شاه را کنده بود. یک سال طول کشید تا ماشین این ملت به راه افتاد و وقتی راه افتاد، دیگر راه افتاده بود. شما چه می دانید انقلاب و خشم مردم چه کوفتی است؟ نه آقای خامنه ای انقلاب دیده است، نه تو. ملت هم البته اکثرا انقلاب ندیدند، وگرنه شاید اینقدر میل به نزدیک شدن به انقلاب و انقلابیگری را نداشتند. انقلاب، حاصل نادانی رهبران یک کشور است و به علت موقع نشناسی و سهل انگاری آنان رخ می دهد. و اتفاقا تو و آقای خامنه ای و سیستم امنیتی و پلیسی تان دارید تابع النعل بالنعل همان راهی را می روید که شاه رفت.

انقلاب وقتی توده ای می شود که شعارش از ” زندانی سیاسی آزاد باید گردد” تبدیل می شود به ” مجتبی بمیری رهبری رو نبینی” لابد فکر می کنی این شعار دست ساز است، یعنی مثلا یک گروه روشنفکر و تحلیل گر آن را ساخته اند، نه، اصلا این طور نیست. مردم خونی شده اند. مردم فرزندشان را از دست داده اند، وگرنه شعاری مثل ” می کشم آنکه برادرم کشت” شعار جنبش سبز نیست، این یک واکنش عصبی و انقلابی است که توسط مردمی که جلوی چشم شان قتل صورت می گیرد داده می شود. محمود احمدی نژاد! تو از خط قرمز رد شدی. آقای خامنه ای و تو مسوول خون حداقل 360 نفری هستید که یا با گلوله و یا با شکنجه کشته شده اند. به همین دلیل است که می خواهم بگویم که بدانی سر گنده زیر لحاف است. و این قصه سر دراز دارد.

این نامه را به این امید دارم می نویسم که با جدیت بخوانی. مطمئنم می خوانی. حرفم را جدی بگیر، بیش از آنکه فکر کنی اتفاق می افتد. نامه دیگری برای مجلس و آقای لاریجانی نوشته ام، او و هاشمی هنوز یک پلی را برای خراب نشدن باقی گذاشته اند و علیرغم رفتار غیرمنطقی آقای خامنه ای خوشبختانه علی لاریجانی مجلس را و خودش را هنوز نابود نکرده است و امیدوارم حداقل برای جلوگیری از فروپاشی کامل یا انقلاب کامل که هر دو به زیان منافع ملی ماست، آن راه را برود. تو اگر عقل بخرج بدهی باید قضیه را تمام کنی و یا استعفا کنی یا در مقابل مجلس درگیر نشوی، بگذار قضیه تمام شود. این طوری می توانی یک جوری لایی رد کنی و در یک معامله آینده با گذشته جلوی ادامه خشونت را بگیری. استعفا هم کار سختی نیست، فقط تصور کن که اگر بنا باشد مردم در مقابل تو بایستند، دیوانگی بشود، یا فقط دو روز کنترل از دست برود، خاندانت برباد می رود.

من مطمئنم که تو آدم شجاعی نیستی، ممکن است قبلا فکر می کردی بلدی نقش پسر شجاع بابا را بازی کنی، ولی این مال وقتی بود که در دوره گذشته به آقای خاتمی گفته بودی، کاش شما هم بدون محافظ از خیابان های تهران رد می شدید و مردم را می دیدید، و وقتی انتخاب شدی، گفتی که با همان پژوی قدیمی ات سر کار خواهی رفت و از محافظ استفاده نخواهی کرد. در حالی که برای اولین بار یک رئیس جمهور در جمهوری اسلامی جرات نکرد فاصله کاخ ریاست جمهوری تا بهارستان را با وجود یکصد هزار نیروی پلیس و لباس شخصی و ضد شورش طی کند. دوستانت گفته اند که در گذشته هم هرگز نه یک بار جبهه رفته ای و نه در هیچ موقعیت خطرناکی قرار گرفتی. بزرگترین کربلایی که رفتی دانشگاه کلمبیا در نیویورک بود و بزرگترین جبهه ای که رفتی در سوئیس بود که مطمئنم به ماموران امنیتی آنها بیشتر اطمینان داشتی تا ماموران امنیتی خودت.

آقای احمدی نژاد!
روزی که گفتند احمدی نژاد با هلی کوپتر برای تحلیف رفته است، فهمیدم که تو دیگر حاضر نیستی خودت را در معرض خطر قرار بدهی. و اتفاقا مشکل هم از همین جا همیشه شروع می شود. افتخار بزرگ تو این بود که در منطقه سبز آمریکایی ها پیاده راه رفته ای و از تروریست ها و نیروهای آمریکایی نترسیدی، حالا پسر شجاع ما جرات ندارد در منطقه سبزی به اسم تهران با ده تا ماشین محافظ و صد هزار نیروی ضد شورش راه برود. این را بگیر و حساب چهار سال را بکن. حتما دلت را به این خوش کرده ای که این خس و خاشاک خسته می شوند و می روند و خانه می نشینند، اما، راه را اشتباه می روی. تو گربه را انداختی زیر شیروانی داغ و انتظار داری که پنجه به صورتت نکشد. در ساده ترین صورت دو هزار زندانی دست پلیس و قوه قضائیه است. تا وقتی اینها در زندان و دادگاهند، تو روی آرامش نخواهی دید، و با این صورتی که مرتضوی محاکمه می کند، فقط هشت سال دادگاه های صد نفری طول می کشد. می خواهی چه کنی؟ ول شان کنی یک مشکل داری و اگر ول شان نکنی هزار مشکل.

آقای احمدی نژاد!
تو یک پاسخ بزرگ را به همه ایرانیان و جهانیان بدهکاری، اگر واقعا مردم ایران تو را با 24 میلیون رای انتخاب کرده اند، دلیل این که مملکت دو ماه است حکومت نظامی است چیست؟ و چرا با گذشت دو ماه از انتخابات و کشته شدن 360 نفر و زندانی شدن قریب دو هزار نفر، هنوز اعتراض مردم ادامه دارد؟ چرا اگر واقعا انتخابات بدون تقلب برگزار شده، از میان هشت رئیس مجلس و هفت رئیس جمهور، فقط حداد عادل و آقای خامنه ای انتخابات را صحیح می دانند و سه رئیس جمهور سابق، نخست وزیر سابق و همه روسای شش مجلس گذشته انتخابات را مخدوش و دولت تو را نامشروع می دانند؟ چرا تمام خانواده رهبر سابق و بنیانگذار جمهوری اسلامی، تمام مراجع تقلید، بجز یکی از آنان، دولت دهم را نامشروع می دانند؟ اگر واقعا تو نماینده 24 میلیون ایرانی هستی، چرا یک تظاهرات آزاد برگزار نمی کنی و اجازه نمی دهی بدون حضور نیروی امنیتی و نیروی ضد شورش طرفداران تو و طرفداران میرحسین موسوی در همه کشور در دو مکان مجزا تظاهراتی در حمایت از کسی که به او رای داده اند، برگزار کنند؟ این چه ریاست جمهور 24 میلیونی است که جرات نمی کند به خیابان برود؟ اگر واقعا طرفداران تو فقط نیروهای ضدشورش و باتوم به دست ها و کلت به کمرهای لباس شخصی هستند، که با این وضع نمی توانی چهار سال حکومت کنی.

آقای احمدی نژاد!
حالا دیگر مردم جهان هم چهره دیگری از احمدی نژاد می شناسند، انقلابی را که می خواستی به جهان صادر کنی، با اجازه ات ما به گند کشیدیم، ایرانیانی بسیاری در سراسر جهان زندگی می کنند که تنها کلمه ای که به فارسی نوشته اند، نام میرحسین موسوی است. نسل اول و دوم و سوم مهاجرین ایرانی در سراسر جهان حالا دیگر به این افتخار می کنند که ملت ایران با شجاعت در مقابل دیکتاتوری به اسم محمود احمدی نژاد و رهبرش ایستاده اند. حالا دیگر در تمام جهان احمدی نژاد و حامیانش نه به عنوان دشمنان آمریکا و اسرائیل، بلکه به عنوان قاتلین مردم ایران شناخته می شوند. تعداد فیلمهایی که از کشتگان مظلوم ایرانی در جهان پخش شده از تصاویر بیست سال کشتگان لبنان و فلسطین هم بیشتر است. تو دیگر در هیچ کشوری که زیر سلطه نظامی و دیکتاتوری نباشد، امنیت نداری. حالا دیگر نه می توانی در نیویورک مهمانی بدهی، نه می توانی با مسلمانان هند و مالزی و اندونزی دیدار کنی، حتی آنها هم تو را به عنوان قاتل مسلمانان می شناسند. تنها دولتی که ممکن است با تو نزدیک شود، آمریکاست. تمام مسلمانان جهان لعن و نفرینت خواهند کرد. اگر طرف آمریکا نروی یک بدبختی داری و اگر با آمریکا کنار بیایی هزار بدبختی.

آقای احمدی نژاد!
سالی که در پیش رو داری سال سختی است. نه می توانی به سفر بروی، نه می توانی پا به دانشگاه بگذاری، نه می توانی به سفر استانی بروی و خودت هم می دانی که بدون نفت صد و پنجاه دلاری و بدون وجود بوش در کاخ سفید، دیگر نه می توانی پول به طرفداران نامه نویس بدهی و نه باج به حماس و حزب الله. از سوی دیگر مجلس نیز دستت را خوانده است، اگر در دولت قبلی دوازده وزیرت برکنار شد، در همین سال بزحمت بتوانی دولتی همراه پیدا کنی که بتواند رای اعتماد همین مجلس را بگیرد. بالاخره این مجلس هم وکلایش باید به میان مردم بروند. موجودات حقیر و خودفروشی مثل کوچک زاده که اگر به عنوان لباس شخصی ویژه در مجلس سایر نمایندگان را کتک نزند، فقط به درد مشاورت خودت می خورد، را کنار بگذار. کابینه تو از این مجلس هم رای اعتماد نخواهد گرفت و بعید نمی دانم که مجلس هشتم افتخار تصویب لایحه عدم کفایت سیاسی تو را از دست بدهد. اگر بنا باشد یک مصداق روشن و مشخص برای عدم کفایت سیاسی پیدا شود، توئی. دور قبل که با شکلات و شیرینی شروع کردی و با وعده نفت و سفره و مدیریت جهان آمدی، چنان شد که مردم وقتی دوره ات تمام می شد، همه جشن گرفته بودند، حالا که در دو ماه 360 کشته مخالفت های سیاسی، 160 کشته سوانح هوایی و 115 اعدام در دو ماه، فقط آغاز بهار تست، با این بهار، می خواهی زمستان را چه کنی؟

محمود خان!
دولت تو، و نه قوه قضائیه، مسوول کشتن مردم است. رهبری فرمان تیر داد و نیروی انتظامی تحت امر تو آدمهایی را با شکنجه به شهادت رساندند. مجلس رسما اعلام کرده که فرمانده پلیس تو مسوول جنایات کهریزک است. حالا می خواهی چه شعاری بدهی؟ می خواهی به جهانیان چه بگوئی؟ می خواهی از کشتار در کجا انتقاد کنی؟ می خواهی از آزادی در کجا دفاع کنی؟ می خواهی بگویی پیرو کدام خمینی هستی که همه نورچشمی هایش را آواره و زندانی کرده ای؟ می خواهی بگویی طرفدار کدام پابرهنه ای هستی که فقیر تر و بدبخت تر نشده است؟ کدام دولت مستکبر در دو ماه گذشته بیش از دولت تو آدم کشته است؟ اسرائیل؟ آمریکا؟ سودان؟ چین؟ ذهنت را خسته نکن. هیچ دولتی و هیچ گروه جنایتکاری چنین نکرده است که شما در این دو ماه کردید. ولی می دانی مساله چیست؟ بسیار تر از بسیار ایرانیانی را می شناسم که تا پیش از این فکر می کردند اگر تو بیایی از کشور بیرون خواهند آمد یا هرگز به ایران بازنخواهند گشت، اما هر روز یکی شان از من خداحافظی می کند و خبر رسیدنش به ایران را می دهد یا از ایران یکی تماس می گیرد و می گوید به هیچ رو حاضر نیست، حضورش را در این لحظه های تاریخی جنبش سبز و بزرگ ایران از دست بدهد. ایرانیان امروز نترس و شجاع و بی باک ایستاده اند تا نگذارند چهار سال دیگر از تاریخ را با حضور احمدی نژاد بنویسند.

آقای احمدی نژاد!
جوان تر که بودم پیری از پیران قوم، فلسفه تاریخ را برایم چنین می گفت که نادرشاه دو هفت سال حکومت کرد، هفت سالی را به مردم داری و مردم دوستی و هفت سالی را به جنایت و مردم کشی، به نظر می رسد هفت سال دوم نادر را آغاز کرده ای. گفتن این کلام دشوار است و دیدنش دشوارتر که مردمان کشورم در ترس و وحشت روزگار می گذرانند و جز تن شان هیچ سلاحی برای جنگیدن ندارند، اما این وضعی است که تو و آقای خامنه ای انتخاب کردید. تو حاضر نشدی بپذیری که مردم تو را نمی خواهند، و رهبر نظام حاضر نشد بپذیرد که رئیس جمهوری که مردم می خواهند، و او نمی خواهد، بر صندلی قدرت بنشیند. فاجعه همیشه از همین جا آغاز می شود.

محمود!
تو یک راه برای بازگشت داری. هنوز این راه بسته نیست. کسی نمی تواند تو را مجبور کند که رئیس جمهور باشی. از میان شورش و کشتار، یا فروپاشی حکومت، که سرنوشت محتوم وضع کنونی است، راه سومی را انتخاب کن. این راه به صلاح همه است، اگر تا یک ماه قبل فکر می کردی با کشته شدن بیست نفر و زندانی شدن پنجاه نفر و اعدام ده نفر همه چیز تمام می شود و چهار سال دیگر می توانی به بازی کودکانه ات ادامه دهی، حالا دیگر آن سبو بشکسته و آن پیمانه ریخته است. کشته ها بسیار شدند و مردم ناآرام تر. مردم خشمگین تر و پر انگیزه ترند، راستش را بخواهی هیچ راهی برای بازگشت و تعادل باقی نگذاشتی و کسی که بحران می سازد، عاقبت در همان بحران می سوزد.

واقعا چه ارزشی دارد که یک دولت دیکتاتور را اداره کنی؟ چه منزلتی دارد که مردم تصویر یک جنایتکار از تو داشته باشند؟ اگر فکر می کنی که این دولت به دولت امام زمان وصل می شود، اشتباه می کنی، لابد مراجع تقلید بهتر از تو می دانند آقای تو و آنها کی ظهور می کند. یادت نرود که جای هیچ افتخار و بزرگی برای خودت باقی نگذاشتی، نبودی، بی دلیل به جایی آمدی که بزرگتر از خودت بود و حالا می توانی بروی و ننگ بزرگتری را با یک انتخاب بهتر از بین ببری. نمی خواهم تصور کنم که تو در فاصله ای کوتاه با نابودی خودت و یک کشور و کشته شدن مردمی بسیار، نیاز به یک مشورت نداشته باشی. سالی دیگر خواهد رسید و همه ما این روزها را چون خاطره و خطری غریب خواهیم دید و تو بی هیچ افتخار و خدمتی خواهی رفت. هنوز یک راه باقی است. انتخابش کن.



--
یک پایان تلخ بهتر از یک تلخی بی پایان است

احمدی نژاد در مناظره با کروبی دروغ‌های جالبی گفت که کروبی به دلیل بی اطلاعایی از آمار و اقتصاد مثل یک بچه گول خورد و ساکت ماند. سه مثال می‌زنم. وقتی احمدی‌نژاد نرخ‌های تورم ایران را با کشورهای دیگر مقایسه میکرد نمودارهای زیر را نشان داد:
اول نمودار متوسط نرخ تورم دوره‌ی او با دوره‌های پیشین.

۱- سلامت مالی و اخلاقی واقعی نه تظاهری و ریایی مهندس

2- صداقت میرحسین و پرهیز از دروغگویی، مردم‌فریبی و جنجال‌آفرینی.

3- خوشنامی در جامعه (كمترین رای منفی را در میان نامزدها دارد)

و...

۱. نداشتن نگاه كلان و سيستميك در عرصه مديريت دولت

شما هم اگر قصد حمایت از میرحسین موسوی را دارید همین امروز به پویش سبز ما بپیوندید.

فقط با یک کلیک بر روی نام میرحسین موسوی شما هم به جمع حامیان میرحسین موسوی می پیوندید.

رییس جمهور سابق کشورمان با تأکید بر اینکه از نظر تاریخی و حقوقی تردیدی در این مسأله وجود ندارد که خلیج فارس، خلیج فارس است، برخی تحرکات کشورهای حاشیه خلیج فارس را اقدامی سیاسی با حمایت قدرتهای استکباری ارزیابی کرد که نمی توانند در اصل مسأله تردیدی ایجاد کند.

 ابتدایی ترین اتهاماتی که متوجه احمدی نژاد و تمام افراد پشت سر ایشون هست و انتظار داریم مدافعین جوابی داشته باشند از این قرار است:

1- آقای احمدی نژاد با وجود مصاحبه معروف پیش از انتخابات ایشان در بخش خبری ساعت ده و نیم، اعلام کردند شکل مو و لباس دختران و پسران ایرانی مشکل مملکت نیست و دولت باید به ساماندهی اقتصاد بپردازد. ولی اولین اقدام دولت وی تشکیل گشت ارشاد با هماهنگی باجناقش سردار احمدی مقدم در نیروی انتظامی بود! در طول این 3 سال جوانان به خصوص دختران ایرانی به بهانه های گوناگون طعم بازداشت و ورود به کلانتری ها و بازداشتگاه های نیروی انتظامی را صرفاً به دلیل پوشش خود چشیده اند. بازداشتگاه هایی که توسط سردار زارعی اداره می شد که بعد های به دلیل ارتباطات نا مشروع و سواستفاده جنسی از مقام خود عزل و بازداشت شد!

در دوره ی خاتمی هرگز چنین تجاوزی به حقوق اولیه مردم صورت نگرفت که ون های نیروی انتظامی به صورت گله ای ناموس مردم را از میادین و سطح شهر به صورت سلیقه ای گلچین کنند و به بازداشتگاه ببرند. حاشا و کلا!



2- در دوره ی احمدی نژاد قطعنامه پس از قطعنامه بر علیه ایران تصویب شد تا جاییکه به صورت جدی بسیاری تحلیل گران منتظر وقوع جنگی اجتناب ناپذیر با اجماع جهانی علیه ایران بودند. در دوره ی احمدی نژاد بسیاری از سفارتخانه ها خالی از سفیر شدند و تنها به حضور یک کاردار بسنده کردند. در روابط خارجی بسیاری از انرژی دستگاه روابط خارجی صرف «پس گرفتن» ادعاهای بی ربط و بعضاً بی موقع دکتر احمدی نژاد از جمله "نفی هولوکاست" شد. چنانکه دیدیم بعد ها به طور تلویحی خود وی حرف های خویش را پس گرفت. در ابعاد داخلی هم بار ها اتهاماتی از طرف خود رئیس جمهور به اشخاص و مدیران (اتهام جاسوسی به موسویان و سواستفاده به مدیران بیمه ایران و...) وارد شد که بعد ها به طور تلویحی پس گرفته شده یا قوه ی قضاییه مشخص ساخت بی اساس بوده است.


در دوره ی خاتمی مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه آمریکا از ایرانیان به دلیل دخالت های آمریکا در ایران عذر خواهی کرد.


3- جابجایی گسترده ی مدیران که حتی به خود کابینه هم رسید. به نحوی که اولین دولت پس از انقلاب را شاهد هستیم که اگر یک وزیر دیگر تغییر کند، نصف بیشتر کابینه ی خود را تغییر داده است. این مورد اخیر صدای خود اصول گرایان مانند لاریجانی و... را هم در آورد. (فریاد دوست و دشمن بر آمد!)



4- در وزارت علوم دکتر احمدی نژاد از تجاوز رئیس کمیته انضباطی دانشگاه زنجان تا مقام حراست دانشگاه رازی کرمانشاه را به دختران دانشجو شاهد بودیم. پیگیری موضوع منجر به تنبیه دانشجویان پیگیر و ایجاد خفقان بیشتر و تبرئه ی ضمنی مقامات مجرم گردید! تشکل های مستقل دانشجویی تماماً یکی پس از دیگری تعطیل و غیر قانونی اعلام گردید تا جایی که بعضی نماینده های اصول گرای مجلس در گفتگو با بسیج دانشجویی دانشگاه علامه که خواستار استیضاح وزیر علوم به دلیل تخلفات متعدد بودند اظهار کرده بودند "یکی از محاسن رئیس دانشگاه علامه برخورد جدی و کنترل تشکل های منتقد دانشجویی بوده که باید از این بابت ممنون دولت نهم باشیم!". بسیاری از اساتید منتقد در این دوره اجباراً بازنشست شدند.


در دوره ی خاتمی برای اولین بار تشکل های مستقل دانشجویی از بعد از انقلاب پدید آمد و اجازه ی انتقاد یافتند.



5- قیمت مسکن در تهران از پاریس پیشی گرفت و عملاً تهیه مسکن برای جوانان تبدیل به امری کاملاً محال گردید. به رغم آمار های ارائه شده از سوی رئیس جمهور هر روز شاهد سخت تر شدن شرایط در بازار مسکن هستیم. اگر در دوره ی خاتمی قیمت مسکن روند رو به رشد سنتی خود را طی می کرد در دوره ی احمدی نژاد روند رشد قیمت مسکن به صورت تصاعد هندسی افزایش نشان داد.


6- برداشت از حساب ذخیره ارزی به حدی رسید که نمایندگان اصولگرای مجلس هشتم هم فریاد اعتراض برآوردند. (از جلمه الیاس نادران که زمانی مدافع دولت بود، توکلی و ... جای خود دارند.)

حساب ذخیره ارزی اصولاً از پدیده های نوین دوران خاتمی بود.


7- تورم طبق اعلام بانک مرکزی ایران به 26% رسید! در 3 سال از نزدیک به 10 درصد به این مقدار رسیدیم!


8- سفرهای استانی که بعضاً ادعا می شود در یک یا دو روز منجر به «هزاران» مصوبه و بخش نامه می گردد. سول اینجاست که چگونه می توان انتظار داشت «هزاران!» مصوبه به اجرا گذاشته شود؟ نمایندگان استان کرمانشاه در سفر دوم هیات دولت از همراهی رئیس جمهور به دلیل عدم اجرای مصوبات سفر استانی پیشین خودداری کردند.


9- ادعاهای بی اساس و محیرالعقول رئیس جمهور که با واکنش خود اصول گرایان و تکذیب دستگاه دولت خود ایشان یکی پس از دیگری مواجه می شدند. فیلم هایی که به دست مردم می رسید و تکذیب!!! می شد از جمله ادعای هاله نور و خیره ماندن تمام سران کشور های جهان در مجمع عمومی که در گفتگو با آیت الله جوادی آملی بیان شد و فیلم آن در youtube موجود است. ادعای تولید انرژی هسته ای توسط دختر 16 ساله در منزل. ادعای قصد ربودن ایشان توسط نیرو های آمریکایی در عراق که بعدها مشخص شد بی پایه بوده. ادعای قصد ترور ایشان در سفر به ایتالیا، ادعای مدیریت امام زمان (عج) بر کشور، و...


10- قرارداد های منافی منافع ملت، در حوزه روابط خارجی از جمله واگذاری سهم سنتی ایران در دریای خزر، قرارداد کرسنت (که مدت زیادی کردان مسئول آن بود.)، مانع تراشی در پیشبرد پروژه مترو و معرفی پروژه های تخیلی از جمله منوریل که بعداً مشخص شد اصولاً از ابتدا عملی نبوده دولت نیز پس از 2 سال مجادله بی حاصل با شهرداری (قالیباف) مجبور به عقب نشینی شد.




11- معرفی سردار صادق محصولی میلیاردر به عنوان وزیر کشور که به اعتراف خود وی 180 میلیارد تومان سرمایه از خرید و فروش مسکن بعد از جنگ به دست آورده بود!


12- معرفی کردان و دفاع از دکترای جعلی وی و سپس کاغذ پاره خواندن مدارک همه ی دانشگاهیان


13- به کار گیری برادر، باجناق، خواهر زاده و سایراقوام و آشنایان در پست های حساس دولتی. (برادر ایشان استاندار و رئیس ستاد بازرسی ریاست جمهوری، با جناق فرمانده نیروی انتظامی، خواهر زاده مدیر عامل سایپا، پدر عروس رئیس میراث فرهنگی و الی ماشاءالله!)


14- نامه های متعدد بدون دریافت جواب به سران کشور ها که موجب کسر شان مقام ریاست جمهوری کشور ایران گردید. همچنین تبریک به رئیس جمهور آمریکا که فی نفسه حرکت معقولی است ولی با توجه به شعار های قبلی همین دوستان اصولگرا اگر این حرکت از خاتمی سر می زد مطمئناً قیامت به پا میشد!

در قرن سوم ميلادي همزمان با امپراتوري ساساني در کشورمان کلوديوس دويم ، امپراتور روم عقيده داشت که سربازان مجرد توانايي جنگيدن بيشتري دارند ، بنابراين آن ها را از حق ازدواج محروم مي کرد. اما کشيشي به نام والنتيوس ( والنتاين ) مخفيانه عقد سربازان رومي با دختران مورد علاقه شان را جاري مي کرد . کلوديوس هم اين کشيش را زنداني کرد و در نهايت به خاطر عقد عشاق اعدام شد و سمبلي شد براي عشق .

اما ...

هفت تیر ۷tir.com   :   صبح روز سه شنبه ۱۵ تيرماه ۱۳۷۸، عابرانی که در تب وتاب فضای دگرگون شده پس از دوم خرداد ۷۶، بيشتر از هميشه به پيشخوان روزنامه فروشی ها سر می کشيدند، ديدند که يک روزنامه با تيتری سراسر متفاوت از تمامی روزنامه های آن روز صبح، پيش رويشان است.
روزنامه سلام با اين تيتر منتشر شده بود: “سعيد اسلامی پيشنهاد اصلاح قانون مطبوعات را داده است”

روزنامه سلام (۱۵ تیر ۷۸)

در آن روزها، که بحث تصويب قانون جديد مطبوعات در مجلس پنجم داغ تر از هميشه بود، کمتر کسی را می شد پيدا کرد که درباره سعيد اسلامی يا امامی چيزی نشنيده باشد يا نداند.
او که سال ها معاون وزير اطلاعات بود، در پی وقوع قتل های زنجيره ای در پاييز ۱۳۷۷، به عنوان متهم رديف اول معرفی و بازداشت شده بود. اما پس از مدتی گفته شد که در زندان با استفاده از داروی نظافت خودکشی کرده است….

و اما ادامه ماجرای ۱۸ تیر ۷۸ :

۱ . جشن ها و شادی ها

در ایران باستان هر ماه سی روز تمام بود که دوازده ماه و 360 روز می شد . چون سال 365 روز و شش ساعت است . لذا پنج روز و شش ساعت باقی می ماند که آنرا روزهای کبیسه و یا بهیزک و یا پنجه و پنجه وه و روزهای گات ها می نامیدند و در میان اعراب این روزها بنام خمسه مسترقه نامیده می شد . گستره جغرافيايي برگزاري اين جشنها شامل شهرهاي ايران بزرگ ( فلات ايران ) مي شود كه بسياري از آنها امروزه بخشي از ايران نيستند ! بخشي از اين شهرهاي ايراني شامل : تاجيكستان - سمرقند - بخارا - بلخ - هرات - قندهار - عشق آباد - باكو - نخجوان - ارمنستان - دياربكر - كردستان عراق - كردستان تركيه و كردستان سوريه مي باشند .

بعد از هر سه سال که مجموع ساعتهای باقی مانده از سال به یک روز می رسید ، روزهای کبیسه شش روز می شد ، یعنی در سه سال اولی که تعداد ساعتها به حساب نمی آمد روزهای کبیسه پنج روز بود و در سال چهارم ساعتهای چهار سال حساب شده و یک روز به جمع کبیسه اضافه می شد که شش روز می گردید و روز ششم را اُورداد[1] ( روزهای زیادی ) می گفتند .

هریک از این پنج روز کبیسه که جشن مهم آخر سال است به نام یکی از گاتهای پنج گانه است و آنها عبارتند از :

أهنه وَد روز[2]

اوُشته وَد روز[3]

سپنته مَد روز[4]

 وَهو خشتره روز[5]

وَهیشتوا یشت روز[6]

همانطوری که هریک از ماههای دوازده گانه بنام خدا یا یکی از فرشتگان است ...

کوتاه توضیح آنکه: در تقویم ایران باستان، تقسیم ماه به هفته وجود نداشت و روزهای هر ماه را با نام یکی از ایزدان زرتشتی می نامیدند و آن گاه که نام روز با نام آن ماه متقارن می شد، آن روز را جشن می گرفتند، و بر این اساس دوازده جشن در سال که می توانیم آنها را جشن های دوازده گانه سال بنامیم، پدید می آمد.

اردیبهشت گان جشنی از جمله جشن های دوازده گانه سال است که به موجب برخورد نام روز و ماه در ایران قدیم جشن گرفته می شده است. روز سوم هر ماه اردیبهشت نام دارد و در روز سوم از ماه اردیبهشت که برخورد نام ماه و روز وجود دارد، جشن اردیبهشت گان برگزار می گشته است. اردیبهشت به معنای بهترین راستی یا بهترین نظم و قانون است. خلف تبریزی در مورد این جشن آورده: " در این روز نیک است به معبد و آتشکده رفتن و از پادشاهان حاجت خود خواستن... و چون این ماه وسط فصل بهار است و نباتات در غایت نشو و نما و گل ها و ریاحین تمام شکفته و هوا در نهایت اعتدال، بنا بر این اردیبهشت خوانند و به همین جهت است که کوشیار آن را گلستان جشن نامیده است". مراسم این جشن در معابد و آتشکده ها برگزار می شده است.

چهاردهم فروردین دوهزاروپانصدوشصت وهفت شاهنشاهی

متن کامل نامه اعلاحضرت رضاشاه دوم پهلوی به شرح زیراست:

يکشنبه 11 فروردين 1387

انتخابات اخیر در ایران، همانند تمامی انتخابات گذشته یک نمایش مضحک بود، یک تقلید تاسف آور، با حاکمانی که همواره وعده هایی میدهند که نمی توانند برآورده کنند. طی ۲۸ سال گذشته که بعنوان یک دموکرات سکولار، با تاسف شاهد فجایع سیاسی و اقتصادی بوده ام که ویرانگر امیدها و زندگی ملت ایران بوده است. من این اقبال را داشته ام که طی این سالیان در آزادی زندگی کنم؛ ولی قلب من و ریشه های من در ایران است.

نوروز یادگار ...

   صداقت جمشید

   عشق فرهاد

   عظمت کورش

   و غرور پارسیان

   بر همه ایرانیان سرتا سر گیتی فرخنده و مبارک باد.

                                                                         پاینده باد ایران و ایرانی  

انسان‏، از نخستین ادوار زندگی اجتماعی، متوجه بازگشت و تكرار برخی از رویدادهای طبیعی، یعنی تكرار فصول شد. نیاز به محاسبه در دوران كشاورزی ، یعنی نیاز به دانستن زمان كاشت و برداشت، فصل بندی ها و تقویم دهقانی و زراعی را به وجود آورد. نخستین محاسبه فصل ها، بی گمان در همه جوامع با گردش ماه كه تغییر آن آسانتر دیده می شد صورت گرفت. و بالاخره در نتیجه نارسایی ها و ناهماهنگی هایی كه تقویم قمری، با تقویم دهقانی داشت، محاسبه و تنظیم تقویم بر اساس گردش خورشید صورت پذیرفت. سال در نزد ایرانیان از زمانی نسبتا كهن به چهار فصل سه ماهه تقسیم شده و همان طور كه ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه آورده است آغاز سال ایرانی از زمان خلقت انسان ( یعنی ابتدای هزاره هفتم از تاریخ عالم) روز هرمز از ماه فروردین بود، وقتی كه آفتاب در نصف النهار ، در نقطه اعتدال ربیعی ، و طالع سرطان بود.

 پیدایش جشن نوروز 

جشن نوروز را به نخستین پادشاهان نسبت می دهند. شاعران و نویسندگان قرن چهارم و پنجم هجری چون فردوسی، عنصری، بیرونی، طبری و بسیاری دیگر كه منبع تاریخی و اسطوره ای آنان بی گمان ادبیات پیش از اسلام بوده ، نوروز را از زمان پادشاهی جمشید می دانند.

واژه فروهر به معنی پیش برنده می باشد و یکی ازنیروهای پنج گانه وجودی انسان است.فروهر در حقیقت ذره ای از پرتو اهورایی(نور الهی) می باشد که در وجود انسان از طرف خداوند به ودیعه گذاشته شده است و باعث پیشرفت و تکامل انسان بوده تن وروان را بسوی رسایی و جاودانی رهبری می کند.باید یادآور شد که پس از مرگ،فروهر انسان به همان صورت اولیه خود به اصل خود می پیوندد.زرتشتیان برای فروهر شکل و نگاره ای درست کرده و آنرا آرم خود قرار داده اند که هر قسمت آن مفهوم ویژه ای دارد که در زیر به توضیح معانی می پردازیم:

           مراسم چهارشنبه سوری:

این مراسم نوعی جشن آتش محسوب است كه در تمام شهرها و روستاها مقارن غروب آفتاب ، بوته‌های گون را آتش میزنند و مرد و زن، جوان و نوجوان و حتی پیران، با شوق كودكانه‌ای، از روی آتش میپرند و با صدای بلند خطاب به آتش میگویند: سرخی تو از من، زردی من از تو. یعنی زردی، بیماری و ناتوانی را از من بستان و سرخی و شادابی و تندرستی را كه در خود داری، به من ببخش.

با توجه به آن‌كه در زمستان، آفتاب كمیاب است، و خورشید به ندرت دیده میشود، كسانی كه از روی آتش، مقارن غروب آفتاب، میپرند به طور رمزی میكوشند، تا خورشید غروب كننده را هم به رقابت با آتش و به تابش بیشتر، تشویق نمایند؛ و بدین‌وسیله او را درآخرین روزهای زمستان از خمودگی فصل سرما بیرون میآورند! در شب چهارشنبه سوری، آجیل خوردن از رسوم و آداب مخصوص است و مخصوصاً بایستی آجیل شور و شیرین باشد.

خاستگاه باور به ميترا

سرچشمه باور به «ميترا/ مهر» و «گردونه مهر» در ميان ايرانيان و هندوان باستان و سرايندگان مهر يشتِ اوسـتا و سـرودهاي ريگ‌ودا، عبارت بوده است از ستاره قطبي و دو صورت فلكي پيرا قطبي «خرس بزرگ» و «خرس كوچك» (دبّ اكبر و دبّ اصغر). اين صورت‌هاي فلكي در متن‌هاي پهلوي و ادبيات فارسي با نام «هفتورنگ مِـهين و كِـهين» (بزرگ و كوچك) نيز نامبردار شده است.

در حدود 4800 سال پيش، ستاره «ذَيـخ/ ثُـعبان» قطب آسماني زمين بوده و مانند ستاره قطبي امروزي در جاي خود ثابت و بي‌حركت ايستاده و در همه شب‌هاي سال ديده مي‌شده و هيچگاه طلوع و غروب نمي‌كرده است. اين ستاره در ميانه دو صورت فلكي پيرا قطبي «خرس بزرگ» و «خرس كوچك» واقع شده است و اين دو صورت فلكي در هر شبانروز يك بار به دور آن مي‌گرديده‌اند. اين گردش، همراه با گردش صورت فلكي «ثُـعبان»، نگاره باستاني «چليپا» يا صليب شكسته را در آسمان رسم مي‌كرده‌اند كه به گمان نگارنده، همان «گردونه مهر» است (براي آگاهي بيشتر بنگريد به: اوستاي كهن و فرضيه‌هايي پيرامون نجوم‌شناسي بخش‌هاي كهن اوستا، 1382، از همين نگارنده).

به همين دليل كه ...

روزه و کیش بهی (زرتشتی)

 ارائه جدید ترین نرم افزارهای روز دنیا          www.egp.ir

فروشگاه اینترنتی جهت خریدی آسان       www.espadanshop.com

خبرگزاری کتاب ایران                              www.ibna.ir